PUSTKA
("Pustka to nie jest miejsce, do którego się idzie. To świat idei, wspomnień i surowych emocji, w którym wszystko jest płynne, a myśl staje się czynem." - Solas)
Pustka to metafizyczny wymiar, będący surowym królestwem duchów, demonów i czystej magii. Nie jest to po prostu „zaświat”, lecz lustrzane odbicie rzeczywistości (Thedas), oddzielone od niej kruchą barierą zwaną Zasłoną. To kraina, w której myśl staje się ciałem, a emocje kształtują krajobraz bardziej niż prawa fizyki. Dla magów jest źródłem potęgi, dla szarych obywateli krainą snów, a dla całego świata - największym zagrożeniem, jakie kiedykolwiek istniało.
Czym Jest Pustka?
Pustka to domena Eteru - czystej energii magicznej. W przeciwieństwie do świata materialnego, Pustka nie posiada stałej formy. Jej wygląd zmienia się w zależności od tego, kto w niej przebywa. Jeśli śniący myśli o strachu, Pustka wokół niego zmieni się w koszmar; jeśli o spokoju, stanie się sielankowym ogrodem. Duchy, które tam zamieszkują, nie potrafią tworzyć - potrafią jedynie naśladować i interpretować to, co widzą w umysłach śmiertelników przebywających w Thedas.
W samym centrum Pustki, widoczne z każdego jej zakątka, unosi się Czarne Miasto. Według legend Zakonu, było ono niegdyś Złotym Miastem, siedzibą Stwórcy, jednak zostało skażone przez pychę tevinterczyków i zamienione w mroczną, nieosiągalną nekropolię, będącą źródłem pierwszej Plagi.
Zasłona i Jej Architekt
Przez tysiąclecia wierzono, że Zasłona jest naturalnym elementem świata. Prawda okazała się jednak znacznie mroczniejsza: Pustka i świat materialny były niegdyś jednością. Dopiero potężny elficki bóg-renegat, (znany jako Fen'Harel, Straszny Wilk), stworzył Zasłonę, by uwięzić innych bogów i powstrzymać ich przed zniszczeniem świata. To wydarzenie na zawsze zmieniło naturę rzeczywistości - magia stała się ograniczona, elfy straciły nieśmiertelność, a duchy zostały odcięte od swoich fizycznych form, co doprowadziło do powstania demonów.
Mieszkańcy: Duchy Kontra Demony
Pustka tętni „życiem”, choć nie w biologicznym tego słowa znaczeniu. Jej mieszkańcy to byty będące personifikacją pojęć i emocji:
-
Duchy: To istoty ucieleśniające pozytywne aspekty, takie jak Wiara, Nadzieja, Współczucie czy Mądrość. Są pasywne i rzadko interesują się światem żywych, chyba że zostaną przyzwane.
-
Demony: Powstają, gdy duch zostanie wypaczony, zmuszony do działania wbrew swojej naturze lub gdy zostanie opętany przez negatywne emocje, takie jak Gniew, Głod, Pożądanie czy Pycha. Demony nienawidzą muru, jakim jest Zasłona, i desperacko próbują przedostać się do Thedas, by poczuć „prawdziwe” życie.
Interakcja z Ludźmi: Śnienie i Magia
Prawie każda rasa w Thedas (ludzie, elfy, qunari) odwiedza Pustkę co noc podczas snu. Ich dusze dryfują w niej, nieświadomie kształtując jej fragmenty.
Magowie wchodzą do Pustki świadomie. Ich połączenie z tym wymiarem jest znacznie silniejsze, co pozwala im czerpać z niej manę. Jest to jednak śmiertelnie niebezpieczne - mag w Pustce świeci niczym latarnia, przyciągając demony pragnące opętać jego ciało.
Wyjątek. Krasnoludy nie śnią i nie mają połączenia z Pustką (chyba że poprzez kontakt z lyrium), co czyni je odpornymi na magię, ale też pozbawia zdolności jej rzucania. Podobnie jest z Wyciszonymi - magami, którym rytualnie odcięto połączenie z Pustką, czyniąc ich pozbawionymi emocji, żywymi maszynami.
Fizyczne Wkroczenie Do Pustki
W normalnych warunkach do Pustki trafia się tylko „duchem”. Historia Thedas zna jednak przypadki fizycznego przekroczenia Zasłony, co zawsze kończyło się katastrofą:
-
Starożytni Magistrowie: Wykorzystując ogromne ilości krwi i lyrium, fizycznie weszli do Złotego Miasta. Według legend to oni przynieśli ze sobą mrok, który zamienił ich w pierwsze Mroczne Pomioty.
-
Inkwizycja: Dzięki znamieniu na dłoni (Kotwicy), Inkwizytor był w stanie otwierać przejścia i fizycznie podróżować do Pustki, co pozwoliło na rzucenie nowego światła na jej naturę.